Wysokości w liczbach z katalogu
Najprostsze porównanie to wysokości, które przy każdym ośrodku podajemy według OpenSkiMap. W polskiej części katalogu najwyżej sięga Kasprowy Wierch, do 1958 m. Kolejne są Korbielów Pilsko (1433 m), Karpacz Ski Arena (1350 m), Ski Arena Szrenica (1306 m) i Szczyrk Mountain Resort (1239 m). Wiele stacji jest znacznie niższych: Kotelnica Białczańska na Podhalu kończy się na 942 m.
W Alpach skala jest inna. Sölden sięga 3247 m, Hintertuxer Gletscher 3245 m, Stubaier Gletscher 3208 m, a Kaprun Kitzsteinhorn 3024 m. Nawet ośrodki uchodzące za niższe, jak KitzSki Kitzbühel (do 1992 m) czy Schladming Planai (do 1901 m), mają górne stacje na poziomie najwyższego punktu w polskim katalogu.
Różnią się też dolne stacje. Livigno zaczyna się na 1811 m, Stubaier Gletscher na 1692 m, a Obertauern na 1628 m, czyli powyżej szczytów wszystkich polskich ośrodków w katalogu poza Kasprowym Wierchem. Nie jest to jednak regułą: Mayrhofen ma dolną stację na 616 m, a Zell am See na 758 m. O przewadze Alp decydują górne partie tras, a nie doliny.
Pewność śniegu i długość sezonu
Wysokość przekłada się na temperaturę, a temperatura na to, czy pada śnieg czy deszcz i jak długo pokrywa leży. Ośrodek, którego trasy mieszczą się między 700 a 1000 m, jest w całości zależny od mrozu i naśnieżania. Jedna dłuższa odwilż w środku zimy potrafi tam zamknąć część tras. Ośrodek z trasami powyżej 2000 m przechodzi tę samą odwilż z deszczem w dolinie i śniegiem na górze.
Stąd różnica w długości sezonu. Lodowce zaczynają jesienią, wysokie ośrodki alpejskie jeżdżą jeszcze wiosną, gdy w niższych górach sezon jest zakończony. W Polsce i w niższych partiach Czech sezon jest krótszy, a jego początek i koniec przesuwają się z roku na rok. Nie znaczy to, że w Polsce nie ma dobrych warunków. Znaczy, że trudniej je zaplanować z wyprzedzeniem.
Dojazd
Do polskich ośrodków z większości kraju dojedziesz w kilka godzin, więc sensowny jest wyjazd na dwa dni, a z południa Polski nawet na jeden. Do Alp jedzie się z Polski samochodem cały dzień albo noc, zależnie od miejsca startu i celu. Ośrodki we Włoszech są dalej niż austriackie, a ostatni odcinek prowadzi zwykle krętą górską drogą.
Z tego wynika prosta arytmetyka: dwa dni w podróży opłacają się dopiero wtedy, gdy między nimi jest kilka dni jazdy. Dlatego wyjazdy alpejskie planuje się zwykle na tydzień. Samolot skraca podróż, ale dokłada transfer z lotniska i przewóz sprzętu.
Z czego składa się koszt wyjazdu
Nie podajemy kwot, bo zmieniają się w trakcie sezonu i zależą od terminu. Zamiast porównywać ceny karnetów, rozpisz cały wyjazd na składniki i policz każdy osobno dla swojej grupy.
Aktualne ceny karnetów sprawdzisz w cenniku ośrodka. Stokownik do niego linkuje ze strony ośrodka, a tam, gdzie nie mamy adresu cennika, do oficjalnej strony ośrodka. Liczb nie przepisujemy, bo po kilku tygodniach byłyby nieaktualne.
- Karnet: cena dzienna, zniżki na karnety wielodniowe, taryfy dla dzieci i seniorów, różnice między terminami w sezonie.
- Dojazd: paliwo, opłaty za autostrady i winiety w krajach po drodze, czasem płatne tunele i parkingi pod wyciągiem.
- Nocleg: najbardziej zmienny składnik, zależny od terminu i odległości od stoku.
- Wyżywienie: restauracje na stoku kontra własna kuchnia w apartamencie.
- Wypożyczenie sprzętu i ewentualne lekcje, liczone za każdy dzień.
- Ubezpieczenie narciarskie, które za granicą powinno obejmować koszty ratownictwa i leczenia.
Weekend w Polsce, tydzień w Alpach
Krótki wyjazd do Polski ma jedną dużą zaletę: decyzję możesz podjąć w ostatniej chwili. W czwartek sprawdzasz w Stokowniku status ośrodków, liczbę otwartych tras i prognozę na 5 dni, a w sobotę jedziesz tam, gdzie warunki są najlepsze. Przy dojeździe na kilka godzin to realny sposób planowania, który omija problem niepewnego śniegu.
Tydzień w Alpach rezerwuje się zwykle z dużym wyprzedzeniem, więc warunków nie wybierasz, tylko przyjmujesz. Zabezpieczeniem jest wysokość. Im wyżej sięgają trasy, tym mniejsze ryzyko, że trafisz na zamknięty ośrodek. Jeśli jedziesz na początku albo na końcu sezonu, wybieraj miejsca z trasami wysoko nad doliną.
Dla osób uczących się jeździć wielkość ośrodka ma małe znaczenie, bo i tak korzystają z kilku łatwych tras. Rozległy teren alpejski docenisz wtedy, gdy przez tydzień chcesz codziennie jeździć gdzie indziej.
Czechy i Słowacja jako opcja pośrednia
Między tymi biegunami są ośrodki u południowych sąsiadów. Na Słowacji Tatranská Lomnica sięga według katalogu 2182 m, a Jasná 2003 m, czyli wyżej niż jakikolwiek ośrodek w polskiej części katalogu. Dojazd z południa Polski jest przy tym porównywalny z dojazdem w polskie góry.
Czeskie ośrodki mają wysokości zbliżone do polskich Sudetów: Rokytnice nad Jizerou do 1308 m, Špindlerův Mlýn do 1233 m, Dolní Morava do 1232 m. Pewność śniegu jest tam podobna jak po polskiej stronie, więc o wyborze decyduje raczej dojazd i bieżące warunki. W Stokowniku porównasz je w jednej tabeli z polskimi.
Najczęstsze pytania
Czy w Alpach zawsze jest śnieg?
Nie. Niżej położone części alpejskich ośrodków też przechodzą odwilże i bywają zamknięte, zwłaszcza na początku sezonu. Pewniejsze są trasy położone wysoko. Przed wyjazdem sprawdź status i liczbę otwartych tras, tak samo jak w Polsce.
Ile kosztuje karnet w danym ośrodku?
Tego nie podajemy, bo ceny zmieniają się w trakcie sezonu i różnią się między terminami. Na stronie każdego ośrodka w Stokowniku jest link do cennika publikowanego przez sam ośrodek albo do jego oficjalnej strony.
Co wybrać na pierwszy wyjazd zagraniczny?
Jeśli chcesz sprawdzić wyższe góry bez całodniowej podróży, rozsądnym krokiem jest Słowacja albo Czechy. Jeśli masz tydzień i jeździsz już pewnie, wybierz ośrodek alpejski z trasami wysoko nad doliną, bo to wysokość daje pewność warunków.